
ભગવાન શ્રીકૃષ્ણનું જીવન જેટલું પ્રેરણાદાયક છે તેટલું જ અલૌકિક રહસ્યોથી પણ ભરેલું છે. તેમની બાળલીલાઓથી માંડીને મહાભારતના કુરુક્ષેત્ર સુધીના પ્રકરણોમાં અનેક એવા રહસ્યો છુપાયેલા છે, જેના વિશે બહુ ઓછા લોકો જાણે છે. દ્વારકા નગરીનું સમુદ્રમાં વિલીન થવું, દિવ્ય સુદર્શન ચક્ર, ગુરુદક્ષિણામાં મૃત પુત્રને પુનર્જીવન આપવું અને જગન્નાથ પુરી સાથે જોડાયેલી પરંપરાઓ આજે પણ કરોડો શ્રદ્ધાળુઓ માટે આશ્ચર્યનો વિષય છે. આવો જાણીએ શ્રીકૃષ્ણના જીવન સાથે જોડાયેલા 5 અદ્ભુત રહસ્યો:
ભગવાન શ્રીકૃષ્ણનું સૌથી મોટું રહસ્ય તેમની સ્થાપેલી ભવ્ય નગરી દ્વારકા છે. પૌરાણિક ગ્રંથો અનુસાર, આ વિસ્તાર અગાઉ ‘કુશસ્થલી’ તરીકે ઓળખાતો હતો. શ્રીકૃષ્ણના આદેશથી દેવતાઓના સ્થપતિ વિશ્વકર્માએ સમુદ્ર કિનારે એક અત્યંત વૈભવી અને સુરક્ષિત નગરીનું નિર્માણ કર્યું હતું (કેટલીક કથાઓમાં મય દાનવના યોગદાનનો પણ ઉલ્લેખ મળે છે). મહાભારત અને પુરાણો અનુસાર, શ્રીકૃષ્ણના પૃથ્વી પરથી સ્વધામ ગમન બાદ આખી દ્વારકા નગરી સમુદ્રમાં સમાઈ ગઈ હતી. આજના સમયમાં પણ સમુદ્રના પેટાળમાંથી મળેલા પ્રાચીન અવશેષો સંશોધકો માટે ઉત્સુકતાનો વિષય બનેલા છે.
શ્રીકૃષ્ણની અપ્રતિમ યુદ્ધકળા અને શારીરિક ક્ષમતાના અનેક પુરાવા શાસ્ત્રોમાં મળે છે. નાની ઉંમરે મથુરામાં કંસના બળવાન મલ્લ ચાણૂર અને મુષ્ટિકને તેમણે મલ્લયુદ્ધમાં પરાજિત કર્યા હતા. દક્ષિણ ભારતની સૌથી પ્રાચીન યુદ્ધકળા ‘કલારિપયટ્ટુ’ (Kalaripayattu) ની પરંપરાઓને પણ ઘણા વિદ્વાનો અને લોકમાન્યતાઓ શ્રીકૃષ્ણ સાથે જોડે છે. જોકે, ઐતિહાસિક દ્રષ્ટિએ આનો કોઈ લિખિત વૈજ્ઞાનિક દાવો સાબિત નથી, પરંતુ શાસ્ત્રો અનુસાર વ્રજભૂમિમાં શ્રીકૃષ્ણે બાળપણથી જ તમામ પ્રકારની પ્રાચીન શારીરિક અને યુદ્ધ કળાઓનું ઊંડું જ્ઞાન મેળવી લીધું હતું.
શ્રીકૃષ્ણનું સૌથી સંહારક અને દિવ્ય અસ્ત્ર ‘સુદર્શન ચક્ર’ છે. શાસ્ત્રોમાં સુદર્શન ચક્રને ભગવાન વિષ્ણુનું મૂળ આયુધ માનવામાં આવે છે અને શ્રીકૃષ્ણ સ્વયં વિષ્ણુના પૂર્ણ અવતાર હોવાથી તે તેમની દિવ્ય શક્તિનું અભિન્ન અંગ છે. કેટલીક પૌરાણિક લોકકથાઓ અનુસાર, ભગવાન પરશુરામે શ્રીકૃષ્ણને સુદર્શન ચક્ર અર્પણ કર્યું હતું. અલગ-અલગ પુરાણોમાં આ અંગે વિવિધ આખ્યાનો મળે છે, પરંતુ નિર્વિવાદપણે સુદર્શન ચક્રની ગતિ અને શક્તિ બ્રહ્માંડમાં અજેય ગણાય છે.
શ્રીકૃષ્ણના જીવનમાં ભક્તો અને પ્રિયજનોને જીવનદાન આપવાના ચમત્કારિક પ્રસંગો નોંધાયેલા છે:
ઓડિશાના જગન્નાથ પુરી સાથે જોડાયેલી આસ્થા સૌથી વધુ અદ્ભુત છે. લોકકથા અનુસાર, શ્રીકૃષ્ણના દેહત્યાગ બાદ જ્યારે તેમનો અંતિમ સંસ્કાર કરવામાં આવ્યો, ત્યારે તેમનો એક દિવ્ય અંશ (હૃદય) અગ્નિથી પણ અપ્રભાવિત રહ્યો હતો, જેને પવિત્ર સમુદ્રમાં પ્રવાહિત કરાયો હતો. પાછળથી રાજા ઇન્દ્રદ્યુમ્નને સ્વપ્નમાં મળેલા આદેશ મુજબ સમુદ્રમાંથી મળેલા દિવ્ય કાષ્ઠ (દારુ) માંથી ભગવાન જગન્નાથ, બલભદ્ર અને દેવી સુભદ્રાની મૂર્તિઓ બનાવવામાં આવી હતી.
જગન્નાથ પુરીમાં વર્ષોના અંતરે યોજાતી ‘નવકલેવર’ (Navakalevara) વિધિ અત્યંત રહસ્યમય છે. આ પરંપરામાં જૂની કાષ્ઠ પ્રતિમાઓ બદલીને નવી સ્થાપિત કરવામાં આવે છે. આ દરમિયાન મંદિરના મુખ્ય પૂજારીની આંખો પર પટ્ટી બાંધીને અત્યંત ગુપ્ત રીતે જૂની મૂર્તિમાંથી એક પવિત્ર અંશ—જેને ‘બ્રહ્મ પદાર્થ’ (Brahma Padartha) કહેવાય છે—તેને નવી પ્રતિમામાં સ્થાનાંતરિત કરવામાં આવે છે. સદીઓ જૂની ધાર્મિક માન્યતા છે કે આ બ્રહ્મ પદાર્થ બીજું કશું નહીં પણ સ્વયં ભગવાન શ્રીકૃષ્ણનું દિવ્ય હૃદય છે, જે આજે પણ પુરીમાં બિરાજમાન છે.