Breaking News: કારમાં ફુલ કેપેસિટીથી વધુ ઈંધણ કેમ ન ભરાવવું જોઈએ ? તેના શું નુકસાન છે?
મોટરસાઇકલ અથવા કારમાં પેટ્રોલ-ડીઝલ ભરાવતાં સમયે લોકો ઘણીવાર ટાંકીને ફુલ કરાવવા પર ભાર મૂકે છે, પરંતુ ખૂબ ઓછા લોકોને ખબર હોય છે કે ટાંકીને તેની નિર્ધારિત ક્ષમતા કરતાં વધુ ભરાવવું નુકસાનકારક અને ક્યારેક ખતરનાક પણ સાબિત થઈ શકે છે. આ આદત માત્ર વાહનની કામગીરી પર અસર કરતી નથી, પરંતુ સલામતીના દ્રષ્ટિકોણથી પણ જોખમ વધારતી હોય છે.
અસલમાં, ઓટોમોબાઇલ કંપનીઓ કોઈપણ વાહનની ફ્યુઅલ ટેન્કની ક્ષમતા નક્કી કરતી વખતે એક મર્યાદા નક્કી કરે છે. ઘણી વાર કંપનીઓ જાણબૂઝને ટેન્કની વાસ્તવિક ક્ષમતા કરતાં થોડું ઓછું આંક આપે છે, જેથી યુઝર સુરક્ષિત મર્યાદા અંદર જ ફ્યુઅલ ભરી શકે. ઉદાહરણ તરીકે, જો કોઈ બાઈકની ટૅન્ક ક્ષમતા 10 લિટર બતાવવામાં આવી હોય, તો તેમાં થોડી વધારાની જગ્યા પણ હોય છે. આ વધારાની જગ્યા ફ્યુઅલના ફેલાવા (એક્સપાન્શન) અને વેન્ટિલેશન માટે જરૂરી હોય છે. આવી સ્થિતિમાં જો તમે વારંવાર ઓવરફિલ કરો છો, તો આ વધારાની જગ્યા ખાલી થઇ જાય છે.
એન્જિન પર વધારાનો દબાણ:
વધારે ઈંધણ એન્જિનની અંદર પ્રેશર વધારી દે છે, જેના કારણે એન્જિનના આંતરિક ઘટકો પર અનાવશ્યક દબાણ પડે છે. આ સ્થિતિમાં પિસ્ટન, ક્રેન્કશાફ્ટ, બેરિંગ્સ અને સીલ્સ પર સતત તાણ વધે છે, જે એન્જિનની કામગીરીમાં અવરોધ ઉભો કરે છે. લાંબા સમય સુધી આ દબાણ રહેવું એન્જિનના મુખ્ય ઘટકો પર વધુ ઘસારો, ટ્રાવેલ અને વસ્ત્રાકીય નુકસાન તરફ દોરી શકે છે, જેના કારણે મોંઘી મરામત અને રિપ્લેસમેન્ટની જરૂરિયાત વધે છે. વધુ પ્રેશર એન્જિનની લ્યુબ્રિકેશન સિસ્ટમ પર પણ ભાર નાખે છે, જે ઓઈલ પમ્પ અને નાની નાળીઓને અસર કરી શકે છે.
ઓઈલમાં ફોમ (ઝાગ) બનવી:
વધુ ઈંધણ એન્જિનની અંદર હવામાં મિશ્રિત થઈને ઝાગ, ફોમ બનાવે છે. આ ઝાગ ઓઈલના પ્રવાહને અટકાવે છે અને યોગ્ય લ્યુબ્રિકેશન માટે જરૂરી તણાવ આપી શકતું નથી. પરિણામે એન્જિનના મહત્વપૂર્ણ ભાગો, જેમ કે પિસ્ટન, વાલ્વ ટ્રેઇન, અને બેરિંગ્સ ઝડપથી ઘસાઈ શકે છે. ફોમ બનવાથી ઓઈલની ઠંડક આપવા માટેની ક્ષમતા પણ ઘટાડાઈ જાય છે, જે એન્જિનને વધુ ગરમ કરે છે અને ઓવરહીટિંગની ગંભીર સમસ્યા ઉભી કરે છે. લાંબા સમય સુધી આ સ્થિતિ એન્જિનની લાઈફ સ્પેન ઘટાડે છે.
સીલ અને ગાસ્કેટને નુકસાન:
વધારાના દબાણ અને વધારાના ઈંધણના પ્રેશરના કારણે ઓઈલ લીક થવાની શક્યતા વધે છે. સીલ અને ગાસ્કેટ ઝડપથી બગાડી શકાય છે. એકવાર લીકેજ શરૂ થાય તો એન્જિનમાં ઓઈલનું લેવલ ઝડપથી ઘટે છે, જે ડ્રાય રનનું જોખમ વધારવાનું છે. પરિણામે પિસ્ટન અને ક્રેન્કશાફ્ટ જેવા મુખ્ય ભાગો સીધી રીતે અસરગ્રસ્ત થાય છે, અને એન્જિન સીઝ થવાની સંભાવના પણ રહે છે. લીકેજ અને સીલની તોડથી કાર્યક્ષમતા ઘટાડો થાય છે અને મર્યાદિત રિપેર ખર્ચ પણ વધારે છે.
સ્પાર્ક પ્લગ અને કેટાલિટિક કન્વર્ટર પર અસર:
વધારાનું ઈંધણ બળીને ધુમાડો ઉત્પન્ન કરે છે, જે સ્પાર્ક પ્લગને બાંધકામમાં ખોટા ફાયરિંગ અથવા મિસફાયરિંગ તરફ દોરી શકે છે. કેટાલિટિક કન્વર્ટર પર પણ આવું ધુમાડું નરમ અને સતત તાપમાનના કારણે નુકસાન પહોંચાડે છે. પરિણામે કાર સ્ટાર્ટ થવામાં મુશ્કેલી, એન્જિન પાવરમાં ઘટાડો અને વાયુપ્રદૂષણમાં વધારો થાય છે. લાંબા ગાળે આ ભાગો બદલવાના ખર્ચમાં નોંધપાત્ર વધારો થાય છે.
માઈલેજમાં ઘટાડો:
એન્જિન યોગ્ય રીતે કામ ન કરતાં ઈંધણની કાર્યક્ષમતા ઘટે છે. વધુ તેલ અને વધારાના પ્રેશરના કારણે એન્જિનને સામાન્યથી વધુ મહેનત કરવી પડે છે, જેના કારણે ફ્યુઅલ કન્ઝમ્પશન વધે છે અને માઈલેજ ઘટે છે. ડ્રાઈવિંગ અનુભવ પણ સ્મૂથ રહેતો નથી, એન્જિનનો અવાજ વધે છે અને રિસ્પોન્સ ધીમો થાય છે. આ સાથે રિપેર અને ફ્યુઅલ ખર્ચ બંને વધે છે.
એક્ઝોસ્ટમાંથી વધુ ધુમાડો:
વધારે ઈંધણ બળવાથી એક્ઝોસ્ટમાંથી બ્લૂ સ્મોક નીકળે છે, જે એન્જિનની ખરાબ સ્થિતિ દર્શાવે છે. આ ઉપરાંત, આ ધુમાડો પર્યાવરણ માટે પણ હાનિકારક છે અને વાહનનું પ્રદૂષણ સ્તર વધારી દે છે. લાંબા સમય સુધી આવી સ્થિતિ રહે તો વાહન પોલ્યુશન ટેસ્ટમાં ફેલ થવાની શક્યતા પણ રહે છે.
New Car Buying Guide : ગાડી લેતા પહેલા આ 5 ફીચર્સ ચોક્કસ ચેક કરો, જાણી લો નહીંતર પછી પસ્તાવો થશે
