
હિંદુ ધર્મમાં સૂર્યાસ્ત બાદ દાહ સંસ્કાર નથી કરવામા આવતા. માન્યતા છે કે રાત્રે અગ્નિ સંસ્કાર કરવાથી સ્વર્ગના દ્વાર બંધ થઈ જાય છે અને નરકના દ્વારા ખૂલી જાય છે. એવામાં જીવાત્માની આત્માને નરકનું કષ્ટ વેઠવુ પડે છે. આ જ કારણ છે કે મૃત્યુ બાદ કોઈપણ માણસના શબને રાત્રે એકલુ નથી મુકવામાં આવતુ. તેની પાછળ ગરુડ પુરાણની કેટલીક માન્યતા છે.
ગરુડ પુરાણ અનુસાર જો રાત્ર શબને એકલુ મુકવામાં આવે છે તો તેની આસપાસ નકારાત્મક શક્તિઓ તેમા પ્રવેશી શકે છે. એવુ મનાય છે કે તેનાથી ઘરમાં નકારાત્મ ઊર્જાનો પ્રભાવ પડી શકે છે જે સમગ્ર પરિવાર માટે પરેશાનીનું કારણ બની શકે છે. આ ઉપરાંત અન્ય ધાર્મિક માન્યતામાં કહેવાયુ છે કે રાત્રિના સમયે તાંત્રિક ક્રિયાઓનો પ્રભાવ વધી જાય છે. એવામાં શબને એકલુ છોડવાથી તેનો ઉપયોગ તંત્ર સાધના માટે કરવાની આશંકા છે. જેનાથી મૃતકની આત્માને નુકાસાન થઈ શકે છે.
શબને રાત્રે એકલુ ન છોડવા પાછળનું એક વ્યવહારિક કારણ પણ જણાવાયુ છે. જો શબને ખુલ્લામાં એકલુ છોડી દેવામાં આવે છો કુતરા, બિલાડી જેવી પ્રાણીઓ તેને નુકસાન પહોંચાડી શકે છે. આ ઉપરાંત મૃત્યુના થોડા સમય બાદ શરીરમાં કુદરતી બદલાવ શરૂ થઈ જાય છે. જેના કારણે દુર્ગંધ આવવા લાગે છે. આથી શબની પાસે કોઈને કોઈ વ્યક્તિ બેસી રહે છે અને તેની આસપાસ કોઈ ધૂપ કે અગરબતી સળગાવવામાં આવે છે. જેનો ઉદ્દેશ્ય વાતાવરણને સુગંધિત રાખવાનો અને દુર્ગંધ ઓછી કરવાનો પણ માનવામાં આવે છે.
ગરુડ પુરાણ અનુસાર એવુ પણ કહેવામાં આવે છે કે મૃત્યુ બાદ આત્મા થોડા સમય સુધી તેના શરીર અને પરિજનોની આસપાસ ભટક્તી રહે છે અને પોતાના પ્રિયજનોને જોતી રહે છે. પોતાના જુના શરીર સાથે તેનો મોહ એકદમ જલદી નથી છૂટતો. હિંદુ ધાર્મિક માન્યતાઓ અનુસાર મૃત્યુ બાદ શરીર આત્માથી મુક્ત થઈ જાય છે એવામાં એવી પણ માન્યતા છે કે ખાલી પડેલા શબ પર કોઈ નકારાત્મક શક્તિનો પ્રભાવ પડી શકે છે, આ જ કારણ છે કે શબને રાત્રે એકલુ નથી છોડવામાં આવતુ અને કોઈ ને કોઈ વ્યક્તિ તેનુ ધ્યાન રાખે છે.
Published On - 4:23 pm, Tue, 6 October 26