આ બિહારી ‘Chayguy’ લોસ એન્જલસમાં ચા બનાવીને કમાય છે આટલા, સોશિયલ મીડિયા પર બહુ વાયરલ થઈ રહી છે તેની રિલ્સ- Video

નોકરી ગઈ… બીજુ કામ તુરંત મળવુ તો ઘણુ મુશ્કેલ હતુ. પોતાના વતન-ઘરથી હજારો કિલોમીટર દૂર, એક એવા દેશમાં રહેવુ જ્યા શ્વાસ લેવાના પણ પૈસા જોઈએ. એવા સ્થળે કોઈ જોબ વિના રહેવુ એ કોઈ મોટા પડકારથી ઓછુ નથી. તો પણ નોકરી ગુમાવવાના દુ:ખથી વધુ આઝાદ થવાની ખુશી વધુ હતી કારણ કે આ એક અવસર હતો પોતાનું કંઈક કરવાનો.પોતાના સપનાને જીવવાનો. સોશિયલ મીડિયા પર ‘Chaiguy’ થી જાણીતા પ્રભાકર તેની પીડા નહીં પરંતુ સંઘર્ષ અને તેમાથી મળતા આનંદને અભિવ્યક્ત કરે છે. પ્રભાકર અમેરિકાના લોસ એન્જેલસમાં રહે છે, હાલના દિવસોમાં ઈન્સ્ટાગ્રામ પર LA ચા વેચવાની તેની વીડિયો ઘણી વાયરલ થઈ રહી છે. ભારતમાં મેઈનસ્ટ્રીમ મીડિયામા પણ તેની ઘણી ચર્ચા છે.

અમેરિકાના લોકોને હસતા-હસતા શુદ્ધ દૂધની દેશી મસાલા ચા પીવડાવતા પ્રભાકર ઘણો ખુશ જણાય છે. અસલી જિંદગીમાં પણ તેના વીડિયોની જેમ તે હંમેશા ખુશ રહે છે. ચાહે પરિસ્થિતિ ગમે તેવી કેમ ન હોય. બિહારના નાનકડા ગામથી નીકળી વધુ સફળતા મેળવવા તેઓ અમેરિકા પહોંચ્યા. ત્યાં નોકરી પણ મળી ગઈ પરંતુ કંપનીએ શરૂ કરેલી છટણીમાં તેઓ પણ આવી ગયા અને અમેરિકામાં સ્થાયી થવાનું તેનુ સપનુ તૂટી ગયુ. જો કે સપનું તૂટ્યુ હતુ.. હિંમત નહીં.. તેમણે આ પડકારને તેને મળેલી એક તક સ્વરૂપે લીધો અને ત્યાંથી જ શરૂ થઈ ગઈ તેની નવા સફરની શરૂઆત.

હાલમાં કમાણી ઘણી ઓછી થઈ રહી છે- પ્રભાકર

પ્રભાકરે કોઈ જ સંકોચ વિના ખુલીને જણાવ્યુ કે સોશિયલ મીડિયા પર લોસ એન્જલસમાં ચા વેચતા હોય તેવા વીડિયો તે જુએ છે તો લોકો તરત તેમની આવકનો અંદાજ લગાવે છે. કારણ કે તેઓ તેમના રીલ્સમાં ઉલ્લેખ કરે છે કે તેઓ $8 માં એક કપ ચા અને $16 માં એક પ્લેટ પોહા વેચે છે. તો લોકો ધારી લે છે કે તેઓ સારી કમાણી કરી રહ્યા છે. કેટલાક મીડિયા રિપોર્ટ્સમાં આવા અહેવાલ જોઈને, મને આશ્ચર્ય થયું કે તેમની કમાણી વિશે કરવામાં આવેલી ગણતરીઓ સત્યથી ઘણી વેગળી છે.

હાં એ વાત ખરી છે કે હું ખુદ મારા વીડિયોમાં એક કપ ચા અને એક કપ પોહાની કિંમત જણાવુ છુ કે આજે મારી કમાણી આટલી થઈ. તેનો મતલબ એ નથી કે મારી રોજની એટલી કમાણી થાય છે. જો હું એક દિવસમાં 300 થી 400 કમાઈ રહ્યો છુ તો એ પણ જાણવુ જરૂરી છે ક મારો સ્ટોલ માત્ર મહિનામાં 7-8 દિવસ જ લાગી શકે છે. બાકીના દિવસોમાં હું એવા જ સંઘર્ષમાં રહુ છુ કે હજુ વધુ શું કરી શકાય જેનાથી અમેરિકાના આ મોંઘા શહેરમાં ટકી રહેવા માટે ઠીક-ઠાક ઈનકમ મળી રહે.

હા, હું મારા વીડિયોમાં વ્યક્તિગત રીતે એક કપ ચા અને પોહાની પ્લેટની કિંમતનો ઉલ્લેખ કરું છું અને એ પણ બતાવું છું કે મેં તે દિવસે કેટલી કમાણી કરી હતી. આનો અર્થ એ નથી કે હું દરરોજ આટલી કમાણી કરું છું. જો હું દરરોજ $300 કે $400 કમાઈ રહ્યો છું, તો એ નોંધવું મહત્વપૂર્ણ છે કે મારો સ્ટોલ મહિનામાં ફક્ત 7-8 દિવસ જ ખુલ્લો રહે છે. બાકીના દિવસોમાં, હું યુએસના આ મોંઘા શહેરમાં ટકી રહેવા માટે સારી આવક મેળવવા માટે વધુ શું કરી શકું તે માટે સંઘર્ષ કરું છું.

લોસ એન્જલસમાં રહેવાનો ખર્ચ છે આટલો

પ્રભાકરે સમજાવ્યું કે અહીં રહેવા માટે દર મહિને $3,000 ભાડામાં જ ખર્ચ થાય છે. પછી કારની મેઈન્ટેનન્સ અને વીમો પણ છે. હું જ્યાં પણ મારો ફૂડ સ્ટોલ લગાવું છું ત્યાં મારે ફી પણ ચૂકવવી પડે છે. તેથી, મારા માટે બધું સરળ નથી. છતાં, હું ખૂબ ખુશ છું. હું મારા વ્યવસાયને વધારવાનો પ્રયાસ કરી રહ્યો છું અને તે માટે સખત મહેનત કરી રહ્યો છું. સૌથી મોટી વાત તો એ છે કે હાલ હું મારા મનનો માલિક છુ. બેશક, મારી આવક ઘટી ગઈ છે, પણ હવે હું કોર્પોરેટ ગુલામ નથી.

જ્યારે પ્રભાકરને પૂછવામાં આવ્યું કે તેણે અમેરિકામાં ચા વેચવાનું જ કેમ પસંદ કર્યું, ત્યારે તે ચા વેચતો હતો અને સોશિયલ મીડિયા પર તેના વીડિયો પોસ્ટ કરતો હતો, જેના કારણે તે વાયરલ થયો છે. શું આ બધું કોઈ પૂર્વ-આયોજિત યોજનાનો ભાગ હતું? પ્રભાકરે જે કહ્યું તે આંખ ખોલી નાખે છે. તેણે સમજાવ્યું, “હું તમને શરૂઆતથી જ બધું કહીશ. હું જે કરી રહ્યો છું તે કોઈ શોખ નથી.

મેં LA માં સર્વાઈવ કરવા માટે આ કામ શરૂ કર્યું

મારી પાસે નોકરી હતી. મારો પગાર સારો હતો. મારી પાસે પૂરતી આવક હતી જેથી કોઈ કમી તો ન હતી. ન રહે. આજે, હું ચા વેચીને એટલું નથી કમાઈ શકતો. ત્યાં સુધી કે તેનાથી મહિનાનો ખર્ચ પણ નથી નીકળતો. છતાં, હું ખુશ છું. તે સમયે, પૈસા વધુ હતા, આઝાદી ઓછી હતી, અને આનંદ તો તેનાથી પણ ઓછો હતો. હવે, ઓછા પૈસા, વધુ સ્વતંત્રતા અને નિજાનંદ વધુ છે. મેં આ બધું અસ્તિત્વ ટકાવી રાખવા માટે શરૂ કર્યું હતું.”

પ્રભાકરે સમજાવ્યું, “ચા વેચવા અને સોશિયલ મીડિયા પર વાયરલ થવા માટેની કોઈ પૂર્વ આયોજિત યોજના ન હતી. આ બધુ આપોઆપ થતુ ગયુ. એક પછી એક આઈડિયા આવતો રહ્યો અને તેના પર અમલ કરતો રહ્યો. ગયા વર્ષે ફેબ્રુઆરીમાં, મારી કંપનીમાં છટણી થઈ, અને મેં મારી નોકરી ગુમાવી. મેં આને એક તક તરીકે લીધુ. કારણ કે એ જ સમય હતો જ્યારે મે મારુ પોતાનું કંઈક કરવાનું નક્કી કર્યુ. આ પહેલા જ્યારે માણસ જોબ કરતો હોય છે અને સારી સેલરી મળતી હોય છે તો લોકો એક ચક્રમાં જ ફસાયેલા રહે છે. કંઈક નવુ કે પોતાના મનનું ઈચ્છે તો પણ નથી કરી શક્તા.

જ્યારે મને કાઢી મૂકવામાં આવ્યો, ત્યારે મેં એક નાનો વ્યવસાય શરૂ કરવાનું વિચાર્યું જે ઓછી મૂડીથી શરૂ કરી શકાય અને જેમાં મને રસ હોય. મને રસોઈ બનાવવી અને બીજાને ખવડાવવાનું ખૂબ ગમે છે. તેથી હું એવું કંઈક શરૂ કરવા માંગતો હતો. અહીં એક નાનું રેસ્ટોરન્ટ અથવા ફૂડ સ્ટોલ ખોલવાનું પણ ભાડું દર મહિને ઓછામાં ઓછું $3,000 છે. તેથી, મેં સાપ્તાહિક ખેડૂત બજારમાં ફૂડ સ્ટોલ સ્થાપવાનું આયોજન કર્યું.

લોસ એન્જલસમાં, હું ટોપાંગા નામના વિસ્તારમાં રહું છું, જે પર્વત પર છે. નજીકમાં માલિબુ નામનો વિસ્તાર છે. અહીં શુક્રવાર, શનિવાર અને રવિવારે ખેડૂત બજારો યોજાય છે. આ ભારતમાં યોજાતા નાના સાપ્તાહિક બજારો જેવા જ છે, જ્યાં લોકો સપ્તાહના અંતે દૈનિક જરૂરિયાતની વસ્તુઓ ખરીદવા આવે છે. મેં પહેલા માલિબુ ખેડૂત બજારમાં એક સ્ટોલ લગાવવાનું શરૂ કર્યું. પછી, મેં રવિવારે પણ મારો પોતાનો સ્ટોલ લગાવવાનું શરૂ કર્યું. સ્ટોલ માટે બજાર સમિતિને દૈનિક ફી ચૂકવવામાં આવતી હતી.

મેં મારા સ્ટોલ પર ચા અને પોહા બનાવવાનું અને વેચવાનું શરૂ કર્યું. આ વ્યવસાયિક વિચાર કામ કરતો હતો, પરંતુ તેનાથી વધુ આવક થતી ન હતી. જોકે, લોકો મારી ચા અને પોહાની પ્રશંસા કરવા લાગ્યા છે. ચાનો સ્ટોલ ખોલતા પહેલા, મેં કેરળના એક આયુર્વેદિક નિષ્ણાતનો સંપર્ક કર્યો અને આયુર્વેદિક ચા માટે ખાસ મસાલા ફોર્મ્યુલા મેળવ્યો. આ પછી, મેં સંપૂર્ણપણે ઓર્ગેનિક ચા વેચવાનું શરૂ કર્યું. તેવી જ રીતે, પોહા પણ સંપૂર્ણપણે ઓર્ગેનિક રીતે તૈયાર કરવામાં આવે છે.

શરૂઆતમાં, બધું સરળતાથી ચાલ્યું. મેં દર સપ્તાહના અંતે ખેડૂત બજારમાં ચા અને પોહાનો સ્ટોલ લગાવ્યો. તે પહેલાં, હું બજારમાં વેચવા માટે પોહા અને ચા તૈયાર કરતો. આ રીતે છ મહિના પસાર થયા. છ મહિના પછી, મેં મારા કામને પ્રોત્સાહન આપવા માટે પબ્લિસિટી સ્ટંટ તરીકે LA માં બિહારી શૈલીમાં ચા વેચતી મારી એક રીલ બનાવી. મેં આ રીલ ‘ચાયગાય’ નામથી શેર કરી. ત્યારબાદ, મેં આવી જ બીજી ઘણી રીલ્સ બનાવી.

આ રીતે આવ્યો ‘Chaiguy’નો આઈડિયા

ધીમે ધીમે, ઇન્સ્ટાગ્રામ પર લોકો મારી રીલ્સને પસંદ કરવા લાગ્યા. ફોલોઅર્સની સંખ્યા વધવા લાગી, અને મને ખ્યાલ પણ ન આવ્યો કે હું ક્યારે વાયરલ થઈ ગયો. હવે, મેં સોશિયલ મીડિયા પર ‘ચાયગાય’ તરીકે મારી ઓળખ સ્થાપિત કરી છે. જોકે હું હજુ સુધી સોશિયલ મીડિયાથી કોઈ આવક કમાઈ રહ્યો નથી, હું તેને એક વિકલ્પ તરીકે વિચારી રહ્યો છું.

પ્રભાકરે કહ્યું કે આ મારી વાર્તા છે. નોકરી ગુમાવ્યા પછી, આવકનો સ્ત્રોત શોધતા, મેં યુએસમાં ચા વેચવાનું શરૂ કર્યું, અને પ્રચાર માટે, મેં મારા કામ વિશે વ્લોગિંગ કરવાનું શરૂ કર્યું, ‘ચાયગાય’ બન્યો. આગળની સફર લાંબી છે. આ ‘ચાયગુય’ ને એક બ્રાન્ડ બનવાની અને સામગ્રી બનાવવાના ક્ષેત્રમાં કંઈક શરૂ કરવાની જરૂર છે. ઘણા પ્રોજેક્ટ પાઇપલાઇનમાં છે. બિહારના એક નાના શહેરથી અમેરિકા સુધીની અને પછી મારા માટે એક અનોખી ઓળખ અને સ્થાન બનાવવાની લાંબી વાર્તા છે.

આઝાદી મળ્યા બાદ પણ ઈન્ડિયન કરન્સી પર ગાંધીજી પહેલા કોની તસવીર છપાતી હતી? શા માટે?- વાંચો