
આજે આપણે જે ગ્રેગોરિયન કલેન્ડર (Gregorian Calendar) નો ઉપયોગ કરીએ છીએ, તે જેટલું સીધું દેખાય છે એટલું છે નહીં. તેના મૂળ પ્રાચીન રોમના ઇતિહાસ સાથે ઊંડા જોડાયેલા છે. શરૂઆતના સમયમાં રોમન કલેન્ડર ચંદ્રની ગતિ પર આધારિત હતું અને વર્ષમાં માત્ર 10 મહિના જ હતા – માર્ચથી ડિસેમ્બર સુધી. નવાઈની વાત એ છે કે ત્યારે શિયાળાના મહિનાઓની ગણતરી જ કરવામાં આવતી નહોતી!

રોમન રાજા નુમા પોમ્પિલિયસ અને અંધશ્રદ્ધા: ત્યારબાદ રોમન રાજા નુમા પોમ્પિલિયસે વર્ષ પૂર્ણ કરવા માટે જાન્યુઆરી અને ફેબ્રુઆરી મહિના ઉમેર્યા. પરંતુ 12 મહિનામાં દિવસોની વહેંચણી કરતી વખતે એક વિચિત્ર સ્થિતિ સર્જાઈ. રોમન લોકો 'બેકી સંખ્યા' (Even Numbers) ને અશુભ માનતા હતા. આથી મહિનાઓને 29 કે 31 દિવસના રાખવામાં આવ્યા,

પરંતુ વર્ષના કુલ દિવસો સેટ કરવા માટે ફેબ્રુઆરી મહિનાને છેલ્લે 28 દિવસનો રાખવામાં આવ્યો. ફેબ્રુઆરીને મૃતકો સાથે જોડાયેલા ધાર્મિક રિવાજોનો મહિનો માનવામાં આવતો હતો, તેથી તેને નાનો અને બેકી સંખ્યામાં છોડી દેવામાં આવ્યો.

જ્યુલિયસ સીઝરનો સુધારો શું કર્યો: ત્યારબાદ ઇતિહાસમાં જ્યુલિયસ સીઝરનું આગમન થયું. તેમણે ચંદ્ર આધારિત કલેન્ડરને બદલે સૂર્ય આધારિત 'જ્યુલિયન કલેન્ડર' (Julian Calendar) લાગુ કર્યું. આમ છતાં, ફેબ્રુઆરી મહિનાને 28 દિવસનો જ રહેવા દીધો. પૃથ્વીને સૂર્યની આસપાસ ફરતા લાગતા વધારાના સમયને સેટ કરવા માટે દર ચાર વર્ષે એક દિવસ ઉમેરીને 'લીપ યર' (Leap Year) ની શરૂઆત કરવામાં આવી.

ઈ.સ. 1582માં પોપ ગ્રેગરી XIII એ આ કલેન્ડરમાં વધુ સુધારો કરી 'ગ્રેગોરિયન કલેન્ડર' અમલમાં મૂક્યું, જે આજે સમગ્ર વિશ્વમાં માન્ય છે. ફેબ્રુઆરીના 28 દિવસો પાછળનું કારણ માત્ર વિજ્ઞાન નથી, પરંતુ માનવીય નિર્ણયો, પરંપરાઓ અને ઇતિહાસનો એક અનોખો સંગમ છે.