
માઉન્ટ એવરેસ્ટ દુનિયાનો સૌથી ઊંચો પર્વત માનવામાં આવે છે અને તે સાહસપ્રેમીઓ માટે ખાસ આકર્ષણનું કેન્દ્ર છે. લગભગ 8,848.86 મીટર ઊંચું આ શિખર હિમાલય પર્વતમાળામાં નેપાળ અને તિબેટની વચ્ચે આવેલું છે. આજે સમગ્ર વિશ્વ તેને “માઉન્ટ એવરેસ્ટ” નામથી ઓળખે છે, પરંતુ પહેલા તેનું નામ કંઈક અલગ હતું. તેના જૂના નામ અને ઇતિહાસ વિશે જાણવું પણ એટલું જ રસપ્રદ છે. ( Credits: AI Generated )

આજે દુનિયા જેને “માઉન્ટ એવરેસ્ટ” તરીકે ઓળખે છે, તે પર્વતનું શરૂઆતમાં નામ “પીક XV” રાખવામાં આવ્યું હતું. 19મી સદી દરમિયાન બ્રિટિશ સર્વે ટીમે જ્યારે તેની ઊંચાઈ માપી હતી, ત્યારે આ નામ આપવામાં આવ્યું હતું. બાદમાં વર્ષ 1865માં બ્રિટિશ સર્વેયર સર જ્યોર્જ એવરેસ્ટના સન્માનમાં તેનું નામ બદલીને “માઉન્ટ એવરેસ્ટ” રાખવામાં આવ્યું. (Credits: - Wikipedia)

સર જ્યોર્જ એવરેસ્ટનો જન્મ 4 જુલાઈ 1790ના રોજ ઈંગ્લેન્ડમાં થયો હતો. તેઓ બ્રિટિશ સર્વેયર અને ભૂગોળના જાણકાર હતા. તેમણે ભારતના પ્રસિદ્ધ “ગ્રેટ ટ્રિગોનોમેટ્રિકલ સર્વે ”માં મહત્વની ભૂમિકા ભજવી હતી, જે તે સમયનો મોટો મેપિંગ પ્રોજેક્ટ માનવામાં આવતો હતો. તેમના કામથી ભારતની જમીન, પર્વતો અને સરહદોની સાચી માપણી કરવામાં મોટી મદદ મળી હતી. આધુનિક ભારતના નકશાને વધુ સચોટ બનાવવા માટે તેમનું યોગદાન ખાસ માનવામાં આવે છે. તેમના સન્માનમાં જ દુનિયાના સૌથી ઊંચા પર્વતને “માઉન્ટ એવરેસ્ટ” નામ આપવામાં આવ્યું હતું. ( Credits: Getty Images )

માઉન્ટ એવરેસ્ટને અલગ અલગ જગ્યાઓ પર જુદા નામોથી ઓળખવામાં આવે છે. શરૂઆતમાં તેનું નામ “પીક XV” હતું. બાદમાં બ્રિટિશ સર્વેયર સર જ્યોર્જ એવરેસ્ટના સન્માનમાં તેને “માઉન્ટ એવરેસ્ટ” નામ આપવામાં આવ્યું. નેપાળમાં લોકો તેને “સાગરમાથા” તરીકે ઓળખે છે, જ્યારે તિબેટમાં આ પર્વત “ચોમોલુંગ્મા” નામથી પ્રસિદ્ધ છે. ( Credits: Getty Images )

માઉન્ટ એવરેસ્ટ પર સૌથી પહેલા પહોંચવાનો રેકોર્ડ એડમંડ હિલેરી અને તેનઝિંગ નોર્ગેના નામે છે. તેમણે વર્ષ 1953માં સફળતાપૂર્વક આ વિશ્વના સૌથી ઊંચા શિખર પર ચઢાણ કર્યું હતું. તેમની આ સિદ્ધિને પર્વતારોહણના ઇતિહાસમાં ખૂબ જ ખાસ સ્થાન મળ્યું છે. આજકાલ દુનિયાભરના ઘણા સાહસપ્રેમીઓ એવરેસ્ટ સર કરવા જાય છે, પરંતુ આ અભિયાન ખૂબ જ કઠિન અને જોખમી માનવામાં આવે છે. અહીંનું તાપમાન ઘણીવાર માઈનસ 60 ડિગ્રી સેલ્સિયસ સુધી પહોંચી જાય છે.

પર્વતોમાં 8,000 મીટરથી વધુ ઊંચાઈ ધરાવતા વિસ્તારમાં “ડેથ ઝોન” કહેવાય છે. આ જગ્યાએ હવામાં ઓક્સિજન ખૂબ ઓછું હોય છે, જેના કારણે માણસ માટે લાંબા સમય સુધી રહેવું મુશ્કેલ બની જાય છે. આવી ઊંચાઈએ પહોંચતા પર્વતારોહકોને ભારે થાક લાગે છે અને ઘણી વખત તેમની જાનને પણ જોખમ થઈ શકે છે. ( આ માહિતી વિવિધ ઐતિહાસિક તથ્યો અને સંશોધનો પર આધારિત છે. વિગતવાર માહિતી માટે, ઇતિહાસના પ્રમાણભૂત ગ્રંથો અને સંશોધનોનો અભ્યાસ કરવો ઉચિત રહેશે.) ( Credits: AI Generated )