
વર્ષ 1975 હિન્દી સિનેમા માટે ઐતિહાસિક માનવામાં આવે છે. આ વર્ષે 'શોલે' અને 'દીવાર' જેવી સુપરહિટ ફિલ્મો રિલીઝ થઈ હતી. તે જ વર્ષમાં આવેલી ધાર્મિક ફિલ્મ *'જય સંતોષી મા'*એ પણ બોક્સ ઓફિસ પર અદભૂત સફળતા મેળવી હતી. ખૂબ જ મર્યાદિત બજેટમાં બનેલી આ ફિલ્મે તે સમયના અંદાજે 5 કરોડ રૂપિયાથી વધુનો બિઝનેસ કરીને સૌને ચોંકાવી દીધા હતા.

ફિલ્મમાં અનિતા ગુહાનો સ્ક્રીન સમય માત્ર 20 મિનિટ જેટલો હતો, પરંતુ તેમની અસર એટલી પ્રબળ રહી કે તેઓ રાતોરાત દેશભરમાં લોકપ્રિય બની ગયા. તેમની અભિનય ક્ષમતાએ દર્શકોના દિલમાં એવી જગ્યા બનાવી કે લોકો તેમને માત્ર અભિનેત્રી નહીં, પરંતુ સંતોષી માતાનું જીવંત સ્વરૂપ માનવા લાગ્યા.

ફિલ્મની સફળતા બાદ અનેક ભક્તોએ પોતાના ઘરોમાં અનિતા ગુહાના ફોટા મૂકીને તેમની પૂજા કરવાનું શરૂ કર્યું. તેમના પોસ્ટરો પર હાર ચઢાવવામાં આવતા અને તેમને દેવી સમાન માન આપવામાં આવતું હતું. તે સમય દરમિયાન આ ઘટના સમગ્ર દેશમાં ચર્ચાનો વિષય બની હતી અને અનિતા ગુહાની લોકપ્રિયતા અભૂતપૂર્વ સ્તરે પહોંચી ગઈ હતી.

જોકે પડદા પર દેવીનું પાત્ર ભજવીને લાખો લોકોની શ્રદ્ધાનું કેન્દ્ર બનેલી અનિતા ગુહાનું અંગત જીવન એટલું સુખમય રહ્યું નહોતું. લોકપ્રિયતાના શિખરે પહોંચ્યા છતાં તેમને જીવનમાં અનેક સંઘર્ષોનો સામનો કરવો પડ્યો. ખાસ કરીને માતૃત્વનું સુખ તેમને ક્યારેય પ્રાપ્ત થઈ શક્યું નહીં, જે તેમના જીવનની સૌથી મોટી અધૂરી ઇચ્છા બની રહી.

અનિતા ગુહાની કહાની એ વાતનો પુરાવો છે કે પડદા પર મળતી સફળતા અને વાસ્તવિક જીવનનું સુખ હંમેશા એકસરખું હોતું નથી. એક સમયે જેમના ફોટાની લોકો પૂજા કરતા હતા, તે જ અભિનેત્રીએ પોતાના જીવનમાં અનેક પડકારો અને દુઃખોનો સામનો કર્યો હતો. તેમની સફર આજે પણ ફિલ્મ જગતની સૌથી યાદગાર અને ભાવુક કહાનીઓમાંની એક માનવામાં આવે છે.